Protetyka

Od wielu lat jest bardzo rozbudowaną dziedziną stomatologii zajmujacą się uzpełnianiem braków ilosciowych i jakościowych uzębienia. Ze względu na rozwój w zakresie technologii i materiałoznawstwa protetyka stomatologiczna daje ogromne
możliwości rehabilitacji pacjentów. Jej mariaż z implantologia stomatologiczną pozwala na całkowitą rekonstrukcję układu zębowego nawet u pacjentów pozbawionych uzębienia.
Uzupełnienia protetyczne można podzielić na ruchome i stałe.
Ruchome to takie które pacjent sam wprowadza do jamy ustnej na podłoże protetyczne. Należą do nich:

  • protezy całkowite uzpelniajace całkowity brak zębów
  • protezy częściowe akrylowe
  • protezy szkieletowe wykonane ze stopu chrom-kobaltowo-molibdenoweog, lub tytanu
    Dzięki uzyciu wymienionych metali są kostrukcjami filigranowymi posiadającymi optymalną wytrzmalość mechaniczną. Chodzi o to by proteza posiadała jak najmniesze rozmiary. Jest wtedy akceptowana przez pacjenta.
    Protezy szkieleletowe wykonywane sa w postaci konstrukcji klamrowych i bezklamrowych. W przypadku tych pierwszych elementami zakotwiczającymi i stabilizującymi protezę są metalowe ramiona zwane klamrami.
    Niestety często widoczne na policzkowych powierzchniach zębów co źle jest odbierane przez pacjentow.
  • Protezy bezklamrowe wykonuje się wykorzystując całą gamę mikrozaczepów, w które uzbraja się korony protetyczne lub korzenie uzębienia resztkowego. Uzyskujemy doskonalą stabilizację uzupełnienia i satysfakcjonujący efekt estetyczny.
    Dziś coraz więcej wykonuje się protez szkieletowych zakotwiczonych mikrozaczepami
    na implantach.

Uzupełnienia protetyczne stałe.
Zaliczamy do nich te konstrukcje które montowane są przez lekarza na uzębieniu resztkowym, lub na implantach czyli tytanowych śrubach zastępujących korzenie.
Do uzupełnien stałych zalicza sie Licówki najczęściej wykonywane z tworzywa ceramicznego niwelują braki jakościowe uzębienia, służą głównie poprawie estetyki.
Wkłady koronowe zwane z nomenklatury anglosaskiej inlejami stosuje się do odbudowy bardzo zniszczonych zębów trzonowych i przedtrzonowych. Do wykonania ich używa się stopów szlachetnych metali, porcelany i materiałów kompozytowych.
Wkłady korzeniowo-koronowe to inaczej ćwieki metalowe na bazie których odbudowuje się całkowicie zniszczoną koronę kliniczną zęba, czyli tę część która wystaje ponad dziąsło.
Korony protetyczne. Jest ich wiele w zależności od tworzywa z którego są wykonane, lecz przeznaczenie ich jedno – odbudowa zniszczonej części koronowej zęba.
Najlepszymi koronami pod względem estetycznym są korony pełnoceramiczne. Opracowano wiele systemów wykonania tego typu uzupełnień jak np.: Empress Technik, Vitadur, HiCeram, Procera itd.

Mosty to także konstrukcje stałe. Służą do odbudowy braków miedzyzębowych.
Filarami mostu są zęby ograniczające lukę, na których umieszcza się korony polączone przęsłem imitujacym brakujące uzębienie. Dzień dzisiejszy to epoka mostów metalowo porcelanowych. Ze względu na doskonalszą technikę obróbki termicznej metali coraz popularniejsze są mosty wykonane na bazie tytanu.
Tytan jest doskonałym materiałem, ze względu na swe właściwości fizykochemiczne. Jego lekkość i ogromna wytrzymałość mechaniczna oraz absolutna obojętność w stosunku do żywych tkanek, dała mu pewne miejsce w nowoczesnej protetyce stomatologicznej. Zresztą zdał on egzamin będac wykorzystanym w technologii
kosmicznej.
Nowością są mosty w których postęp technologiczny wyeliminował użycie metalu. Wykonuje się je ze spieków ceramicznych gdzie podstawowym materiałem są tlenki
cyrkonu. Ze względu na ograniczoną wytrzymałość, są to uzupełnienia nie więcej niż czteroczłonowe.
Mosty znalazły doskonałe zastosowanie w powiązaniu z implantami.
Ze względu na to ze są uzupełnieniami stałymi z łatwością przyjmowane są przez pacjentów dając pełną rehabilitację funkcjonalną i estetyczną.

Chronologia zabiegów klinicznych w wykonawstwie mostów:

 

1. Ocena zębów filarowych i ich szlifowanie

2. Sprawdzanie mostu wykonanego w laboratorium

3. Osadzenie mostu na zębach szlifowanych

Schemat przedstawia most protetyczny przygotowany do osadzenia na bazie wkładów koronowo-korzeniowych wykonanych pod kontrolą paralelometru.